El hostelero que va a contracorriente y quiere devolverle al rural sus espacios de encuentro
VEN A GALICIA
El estradense Álex Brey acaba de inaugurar la taberna A Riala en una aldea de Vedra y ya la vio llena el fin de semana: «Non cabía un alfinete»
10 nov 2026 . Actualizado a las 05:00 h.Tiene una parte romántica, y un tanto temeraria, Alejandro Brey Pazos, un estradense capaz de renunciar a un negocio que funciona bien por un proyecto que todos veían como una locura, pero en la práctica parece no ser tan descabellado. Hasta este otoño tenía una pequeña y concurrida taberna en la calle de los vinos de A Estrada; y la cerró para abrir una mucho más grande, en medio de una aldea de Vedra con medio centenar de habitantes, en Cornado, parroquia de San Fins de Sales. Antes vivía a tres minutos de su local; ahora, debe hacer veinte en coche para llegar. Con unos 400 metros cuadrados —incluida la terraza—, en el almacén de la nueva A Riala Taberna (mantiene el nombre y la esencia de la primigenia) cabe la otra. Los gastos se han disparado, la presión para llenar y rentabilizar un espacio con capacidad para ciento y pico comensales también, y ha tenido que ampliar el equipo. «É un salto ao baleiro importante», constata el hostelero. «Moitos dicíanme que estou coma unha cabra», comenta entre risas, pero su idea de devolverle al rural sus espacios de encuentro ha tenido una acogida inmejorable.
Se inauguró la semana pasada, «un martes tonto, a pesar de que din que o martes nin te cases nin te embarques...», incide Álex, y aún así estuvo muy bien arropado ese día. «O sábado pola noite non cabía un alfinete aquí. Veu xente da Estrada, de Caldas... e moita cara nova que quixo achegarse a coñecernos e dicían que facía falta unha taberna na aldea. Tiven que contratar extras para poder dar abasto», recuerda sorprendido y, a la vez, «algo entristecido, porque por desgraza houbo xente que se desprazou ata aquí adrede e non atopou sitio onde tomar algo».
Hace 21 años que empezó en la hostelería Álex, a sus 16, en el restaurante Avenida (Teo). Al principio, era una forma de «ganarme o parné», al igual que durante su etapa estudiantil en A Coruña, en donde hizo el ciclo superior de Topografía y la carrera de aparejador. «Traballei en construtoras e noutros lados, pero dinme conta de que o realmente me gustaba era isto e, cando volvín para casa, comecei xa a tempo completo. Estiven sete anos de encargado na Senra Café (Teo), logo un ano e medio en Casa Beatnik (Vedra) e montei pola miña conta A Riala, na Estrada, o 2 de marzo do 2023», recuerda.
«Cando empecei a crear A Riala, na miña cachola xa tiña claro que tiña que ser no rural, pero apareceu o local do casco urbano da Estrada e era moi acaído. Un dos eixos do proxecto, xunto coa social e gastronómica, era a parte cultural, aproveitando a terraza entre abril e setembro, pero coa climatoloxía que temos en Galicia cada vez que chovía había que adiar os eventos. Cando en decembro do 2025 souben que quedaba libre en Vedra o espazo da antiga A Taberna do Souto vino claro porque cumpría todas as condicións para levar a cabo esa programación cultural e, enriba, todas as condicións me viñan de cara», explica Álex, quien concibe la taberna como «un lugar onde reconectarnos e buscar os tempos que necesitamos», además de ser escaparate para proyectos artísticos y escénicos de todo tipo.
Álex es un defensor a ultranza del concepto de taberna de toda la vida, que «non deixaba de ser o centro cívico e de reunión da aldea, onde te enterabas de que alguén naceu ou morreu, e mesmo facíanse intercambios económicos e trueques de animais nas épocas nas que non había cartos nas casas. Na parte social, para min A Riela quere seguir sendo ese lugar de servizo para a comunidade, un meollo de respecto e convivencia, e que baixo o mesmo teito poidas estar tranquilo co teu fillo ou pai celebrando. Creo que o que conseguín, ou estou conseguindo na Riela, é que che ofreza unha escusa para estar presente, un motivo para reconectar, e, en lugar de tomar un café rápido e marchar, facer un traxecto de dez minutos dende Santiago ou 20 dende A Estrada coa intención de realizar esa parada que todos necesitamos ao cabo da semana».
Propuesta gastronómica
«Por sorte para a xente que vén á Riala, e por desgraza para min polos quilos que vou collendo, encántame comer e beber», reconoce un hombre que en todos sus viajes siempre reserva lo que él llama «o día parvo» y lo dedica a recorrer bares y restaurantes del lugar para disfrutar de sus propuestas.
Él, en A Riela, ofrece una selección de platos inspirados en recetas tradicionales, pero con un toque diferente. Por ejemplo, tiene un plato de torreznos de Soria con salsa japonesa. Y la pasión de Álex por viajar se traduce en una sección de platos del mundo que cada vez es más extensa: «Empezaron sendo suxerencias fóra de carta e hoxe temos oito ou nove pratos, como a shakshuka, un prato magrebí, do norte de África, que coñecín nunha viaxe a Marrocos e non deixa de ser unha especie de pisto manchego».
La carta de vinos incluye cerca de 90 referencias, las mismas que tenía en la otra A Riala, y aproximadamente un 80 % de ellas son vinos gallegos, de pequeños viticultores, al tiempo que los vinos por copa se van cambiando periódicamente y son siempre de bodegas poco conocidas y «que contan historias».
Actuaciones y exposiciones
Siguiendo el espíritu original de A Riela Taberna, en Vedra cuenta ahora con una zona interior para exposiciones, abierta a exhibir obras plásticas o de cualquier estilo y disciplina, a pequeño o gran formato. Además, su escenario dará cabida a conciertos a taquilla inversa «e calquera cousa que se poda subir a un escenario: monólogos, poesía, teatro... todas as artes escénicas teñen cabida aquí», constata el propietario del establecimiento.
En cuanto a los eventos culturales y gastronómicos, periódicamente organizarán desde catas de vinos u otros productos, así como sus jornadas de gastronomía internacional que invitan durante una semana a viajar a otra parte del mundo, el local se ambienta y se anula la carta habitual para servir exclusivamente un menú degustación temático. Las últimas jornadas que se hicieron en A Estrada estaban inspiradas en Japón, por ejemplo.
Un homenaje familiar
Detrás del nombre de A Riala hay un homenaje familiar, aclara su dueño: «O meu tataravó apelidábase Rial e a súa casa, en Couso (A Estrada) era coñecida como a casa do rial. Cando el morre e a miña bisavoa queda viúva cos fillos a cargo, pasou a chamarse a casa da Riala. A mala sorte fixo que a miña avoa quedase tamén viúva nesa casa coas fillas ao seu cargo e, ainda que ela viña de Rarís (Teo) e non se sentía moi cómoda con ese alcume, seguiu sendo a da Riala. A miña nai non enviúva, pero divórciase e volvemos de Silleda para Couso e, unha vez máis, é unha muller a que tira para adiante cos fillos, eu e mailo meu irmán, por iso a Riala quere ser unha homenaxe a todas esas mulleres empoderadas que tiraron da economía e da familia, ese matriarcado que moveu montañas».
En recuerdo a su bisabuela María A Riala, Álex tiene una foto suya detrás de la barra en la que ha hecho un gesto consciente por dignificar su figura y darle el lugar que merece en la historia. «Gracias a Rosa de Cabanas temos unha ilustración de quen é A Riala. Fíxoa a partir dunha foto que tiñamos dela, na que saía por detrás dun home, anicada xunto a porta. Ela fixo unha reinterpretación na que a pon en primeiro plano, en consonancia co papel que xogou», subraya su bisnieto.
Y también hay en esta nueva etapa de A Riala Taberna un guiño expreso a la original que llega incluso a los colores del diseño de interiores, donde está muy presente el verde musgo mate, rebautizado como el verde Riala.